M. Vasalis

-
Op 13 februari 1909 werd M. Vasalis geboren. Vandaag een gedicht van haar hand.

Korte Metten

-
Korte metten
Bergen verzetten
Grote stappen
Gauw thuis.

Pieten peuter
Soft geleuter
Dagen zagen
Lauw geruis.

Morgen brengen
Twist verzengen
Ruilen huilen
Driest gedruis.

Kiezen delen
Samen spelen
Leren leven
Zo is 't pluis.

Spaghetti Ratatouille

-
This is our favorite spaghetti topping.

Onions (white or red),
Aubergine (Eggplant),
Courgette (Zuchini),
Good plum tomatoes,
Bell peppers (red and/or green),
garlic,
rosemary and other fresh herbs like oregano,
olive oil,
salt and pepper,
creme fraiche,
freshly grated parmesan cheese.

Preheat oven to 225° C/450° F.
Cut the vegetables into chunks, and mix with the herbs, the oil and salt and pepper. Spread on a roasting tin and roast in the oven until shrivelled and soft and blackened at the tips. Stir from time to time.
Serve over spaghetti with creme fraiche and freshly grated parmesan.
If you stir in the creme fraiche 10 minutes before you take the dish out of the oven it becomes even richer and creamier!
Simply delicious!

De Slang

-
De slang werd wakker. Hij richtte zijn kop op uit het bed van bladeren en keek dreigend om zich heen. De zon scheen. De vogels twinkelden vrolijk vanuit de takken van de bomen. Maar de slang had daar geen boodschap aan. Hij was uit zijn humeur. Nu wist hij wel niet wat een humeur was, maar het was hem zonneklaar dat hij er niet in was. Anders had hij niet zo’n nors gevoel gehad tussen zijn wenkbrauwen.
Hij legde zijn kop weer in de bladeren en strekte zich uit. Meteen gleed hij daarmee uit zijn nest, glad als een aal, en kwam hij terecht aan het ondereind van de poten van de langpootmug.
“Ga weg!” blies hij naar de staken van de mug. “Ik ben mijn humeur kwijt. Ik moet het zoeken.”
“Nou, nou,” bromde de mug vanaf zijn hoogte. “Als je zo moppert, zul je het ook niet vinden. Je kunt je beter afvragen waaróm je je humeur kwijt bent.”
De slang slingerde geërgerd met zijn glibberige lijf tussen de latten van de mug.
“Ach, klets niet zo eigenwijs!”
“Er zit je iets dwars!” zoemde de mug triomfantelijk. “Nu weet ik het! Er zit je iets dwars! Nou, vertel het maar. Je zult zien: dat lucht op!”
“Er zit me helemaal niets dwars!” siste de slang woedend. “Was het maar zo! Nooit zit mij ooit iets dwars. Alles is glad en recht aan mij. Dat ben ik zat! Stront zat! Ik heb geen haren, geen stekels, geen poten, geen nagels, geen snavel, geen . . . .”
“Ja, ja,” zei de mug. “Zo kan ie wel weer. Je bent het meest gladde, glibberige, sierlijke, rimpelloze, gelikte schepsel op aarde, en je bromt als een ongelikte beer! Maar daar heb ik geen trek in!”
De mug draaide gepikeerd alle facetten van zijn oogjes naar de lucht en stapte op zijn lange, hoekige poten over de ellendig kronkelende slang heen.
“Nou, ik vind jou redelijk onbeschoft!” riep deze hem nog na, maar de mug had zijn vleugels al uitgespreid en was koeltjes weg gezoemd.
“Niks dwars,” mompelde de slang verdrietig in zichzelf. “Dat is het: ik heb niks dwars. Alles aan mij is altijd maar recht en saai.”
Maar hij besloot er verder geen woorden aan vuil te maken. Hij had zijn bekomst ervan het uit te praten. Triest zwijgend gleed hij door de rest van de dag. Triest krulde hij zich op in zijn nest voor de nacht.
De volgende dag werd hij wakker. Hij richtte zijn kop op uit het bed van bladeren en keek om zich heen. De zon scheen. De vogels twinkelden vrolijk vanuit de takken van de bomen.
Behaaglijk rolde hij zich uit. De dag was zoals de dag tevoren. Toch was hij anders. De slang probeerde zich te herinneren wat hem ook al weer zo dwars had gezeten, maar hoe hij ook zijn best deed, hij kwam er niet op.
Hij was het glad vergeten.

(vrij naar Toon Tellegen) Klik hier

Drie kleine kleutertjes

-
Ze zaten bovenop een bankje
als drie kleutertjes op een hek.
Ze roddelden over een leraar
en het haar van die jongen -- zo gek!

Dag mevrouw, zoekt u uw hondje?
Ik geloof dat het net nog hier was.
Kijk, daar rent hij een rondje
midden op het kale gras.

Ze rookten nog gauw een sigaretje,
en staken hun hoofden bijeen.
De vrouw stapte voort in het parkje,
en voelde zich minder alleen.

Rotje Potje Puikelman

-
Rotje Potje Puikelman
gaat duiken in de koffiekan.
Hij pikkelt er een slokje uit,
en smikkelt, smuikelt luid.

Dromen

-
De mooiste dromen komen juist vóór de slaap. De fantasie snijdt scherp als een mes door de rijstebrij. Ineens is alles helder en fris.
Maar dan legt de slaap zijn deken er overheen.

Meneer en Mevrouw

Ze hangen naast elkaar
gescheiden door de schouw.
Links zit meneer,
rechts mevrouw.

Vanuit hun ver verloren bestaan
zien zij ons minzaam aan.
Zij zijn van een vervlogen leven.
Wat deert hun nu ons jachtig streven?

Ze geven in hun blik
hun ik niet prijs.
Ons dagelijks druk gedoe
brengt hen niet van de wijs.

Genageld aan de muur
zijn zij van lange duur:
Een eeuwigheid
van uur tot ieder uur.

Writer's Block

-
Blessed is the writer’s block!
Inevitably it comes assaulting the writer in her self-assurance. Writing is progressing smoothly. The writer is happy.
Then, suddenly doubts assail her. The ever-haunting questions come floating to the surface: Am I on the right track? Is this good enough? Is this how I want it?
The poor writer is plunged into a deep despair.
But no, that is not how it is. This is the moment when the writer is given a chance to reassemble her forces! She is now faced with the necessity to rack her brain, to search in every corner of her mind for better ways, for answers to the unanswerable questions.
The predicament is actually worse than that! She does not even know what the questions are! She does not know where to begin. So she has no choice but to find the questions first. Only then can she begin to see solutions.
And when she sees light at the end of the tunnel, what joy! New ideas come rushing in. The blood starts flowing warmly, excitedly. How exhilarating! It is walking on air. It is a reward fully worth the struggle.
This is what art is all about!
No writing without doubt. No birth without pain.
Getting stuck is an inevitable obstacle on the bumpy road of creation.
Long live the writer’s block!

Gesproken Woord

-
Een eenmaal gesproken woord
keert nooit weer.

Het raakt, het vleit,
het kwetst,
of mist zijn doel
en valt verloren neer.

Maar terug komt het
nooit meer.