Thursday, December 21, 2006

Another Broccoli Stalks Soup

Fry thinly sliced onion in oil.
Add peeled and cleaned broccoli stalks, cut in pieces. Sauté.
Pour vegetable stock or water and salt over it.
Boil until tender.
Stir in a tablespoonful of peanut sauce, or peanut butter with Indian spices.
Puree the soup and serve piping hot.

Tuesday, December 19, 2006

Christmas Monologues

Monologue after monologue is falling on the doormat: one or two page autobiographies about all the weal and woe of the previous year. And, frankly, I find it tiring.
It is not because I am not interested in how my friends are doing, but often it is from the people we don’t know too well that we receive the longest letters about events that mean very little to us.
What is it with me? Is it the isolation of the monologue, which would become so much more meaningful if I were involved in the whole play of the main characters’ lives? Is it the narcistic aspect of it: look how well we are doing, and look how well we can narrate it! Or is it that I don’t care about all this wrapping? That I would rather read a few lines: “We were saddened by the loss of our dog, but we have joyfully replaced him with a little monster, who is tearing up the house!”
This tells us enough: the friends are well, and they are still enjoying life.
Thankfully there are a few gems: the cartoonstrip, drawn by J. about her grandchild, and a funny story, using titles of movies and TV shows, that both say very loudly: WE ARE HAPPY AND WELL.
That is all we want to hear.

Sunday, December 17, 2006

Leven in Overgang

In dit lichaam
woont iets anders
dan ikzelf.

dat het raakt
is van mij.

Mijn ogen
proeven licht
dat verduistert
als ik ze sluit.

Mijn oren
ruiken een oester
op mijn tong.

Ik slik hem
naar de uitgang.

Wat ik beroer
is in een oogwenk

Ik huis
in overgang.

Monday, December 11, 2006

De Verleiding

De jongeman sloeg een straatje in. Hector ging sneller lopen. Bij de ingang van de steeg bleef hij staan. Hoe hij ook tuurde, hij kon in het donker niets ontwaren. Ook geen stappen, geen geluid. Had hij het mis?
Over het water hing de grijze mist. Aan de overkant wist hij zijn huis, al kon hij het niet zien. Naast hem lonkte de nauwe doorgang, waar het stil bleef. Klam prikkelde het zweet over zijn buik. Hij had zich zeker vergist. Zijn hart klopte vast voor niets in zijn keel.
Er klonk geritsel van kleren. Dus toch? Snel wierp hij een blik naar de overkant vóór hij de duisternis indook. Een paar passen.
Voorzichtig ging hij verder. Zijn ogen konden slechts moeizaam aan de duisternis wennen. Maar er was wel iets. Een zweem van muskus streek langs zijn neus. Toen hoorde hij ademen, een zacht hijgen. Een fluisterende stem: “Hier. . . .” Had hij het goed gehoord? Gloeiend zwol de vochtige tinteling in zijn onderbuik. Hij deed nog een stap. “Hierheen. . . .”
Nu zag hij de donkere gestalte tegen de muur gedrukt met een lichte vlek waar zijn gezicht was. Hij voelde een hand die greep naar zijn arm, zijn borst. Het hijgen versterkte. Warm hijgen, kort en versneld. Maar het was niet de ander. Hij was het zelf. Hijgend om de schim die de gang versperde; die geurde naar muskus; die fluisterde; die naar hem over boog; wiens handen tastten over zijn rug.
Ver achter hem was de haven met zijn huis. Hij kon zich nog omdraaien. Maar tegelijkertijd blies de ademtocht langs zijn gezicht, omklemden de handen zijn billen. Wreven erover. Knepen erin.
Hikkend sprong de lucht terug in zijn keel, terwijl zijn onderlijf aarzelend het ritme zocht in de beweging van de ander.

Wednesday, December 06, 2006

Celeriac Soufflé

Soufflé is a typically vegetarian dish. Not particularly simple, but very delicious. I made a celeriac soufflé the other day that turned out a success:

Preheat oven to 200° C/ 400° F.
Peel and dice a celeriac bulb and cook in salted water until soft. Mash or purée.
Make a roux with a tablespoon of butter, a tablespoon of flour and enough milk to make it a sauce consistency.
Mix the mashed celeriac with the sauce, a few tablespoons of grated cheese, some tarragon or parsley, and two egg yokes. (Make sure the mixture is not too hot, or the yokes will curdle)
Beat egg whites to the soft peak stage (à la Delia Smith) and fold gently into the mixture.
Spoon into a buttered soufflé dish and bake for about 30 minutes until golden.

Serve with a crisp salad.

Tuesday, December 05, 2006

A Young Writer

When I was young I wanted to become a writer. I wrote fairy tales, and plays to be performed by Punch and Judy. But most of all I wrote my own life: I imagined myself to be the main character in the my story. I would tell it to myself, not by writing a diary, but by narrating what “she” did. I called my life “bookish”, i.e. just like those books for young girls that always end right.
Eventually I stopped writing, and I stopped telling my own narrative to myself. I told myself that making sure one is happy needed all my capacity and concentration. I’m not sure that this was because I did not feel happy. I have never considered myself unhappy. I still thought of my life as “bookish”. I just stopped writing one day.
And I found a very clever excuse for my lack of talent and dedication!

Sunday, December 03, 2006

Ballet Dancers

Adam and Eve do the most elegantly titillating dance together. They sidle up, their sides pressed against each other, swirling and turning like ballet dancers. Their tails curl around the other one’s back like an arm encircling a lover, stroking, caressing.
Again, and again and again.

Unfortunately I am unable to post pictures, due to a new computer, that is not fully installed yet. So imagine for yourself!